judasΠρόσωπο τραγικό. Στιγματισμένο I διαχρονικά στην ανθρώπινη ιστορία. Ταυτισμένο με την αχαριστία, την προδοσία, την απώλεια. Πορεία ζωής πού τη σφράγισε ή κόλαση της αυτοχειρίας, ακριβώς τις ίδιες ώρες πού ό Χριστός χάριζε σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα τον Παράδεισο διά της θυσίας του Σταυρού Του.
Δεν γνωρίζουμε πολλά για τον μαθητή αυτόν. Ελάχιστες οι πληροφορίες πού καταγράφουν οι ιεροί Ευαγγελιστές. Καταγόταν από την Καριώθ της Ιουδαίας - γι αυτό και Ισκαριώτης. Καταγόταν δηλαδή από το Νότιο Βασίλειο, την Ιουδαία, σε αντίθεση με τούς υπόλοιπους μαθητές πού ήταν από το Βόρειο Βασίλειο, Γαλιλαίοι.
Ανταποκρίθηκε και εκείνος στην κλήση του Κυρίου και συγκαταλέχθηκε στον στενό κύκλο των 12 μαθητών Του.
Όμως όσες πληροφορίες κι αν παραθέσουμε για το πρόσωπο αυτό, τα ερωτήματα πού καίνε το εσωτερικό όλων είναι δύο. Πώς και γιατί; Πώς έφθασε έως την προδοσία και γιατί φάνηκε τόσο σκληρός και αμετανόητος; Τί συνετέλεσε και από μαθητής έγινε προδότης; Από δούλος, δόλιος; Από Απόστολος, υιός απωλείας;

Στο πέρασμα των χρόνων πολλοί προσπάθησαν ν' απαντήσουν σ' αυτά τα ερωτήματα, να ερμηνεύσουν ποικιλότροπα την πράξη του. Ο ευαγγελιστής Ιωάννης ωστόσο ρίχνει αρκετό φώς στη σκοτεινή ψυχή του προδότη μ' ένα του λόγο. «Κλέπτης ην», γράφει, «και το γλωσσόκομον είχε και τα βαλλόμενα εβάσταζεν» (Ιω. ιβ' 6). Είχε πάθος ό Ιούδας! Πάθος το οποίο άφηνε επιμελώς ενεργό. Πάθος το όποιο δεν προσπάθησε να νικήσει. Πάθος για το οποίο δεν έπεσε στα πόδια του Κυρίου, για να πάρει δύναμη προς αναχαίτισή του. Έβλεπε τις θεραπείες των τυφλών, των παραλύτων, των λεπρών. Έβλεπε τις αναστάσεις των νεκρών και παρόλα αυτά δεν ζητούσε από τον Κύριο να απαλλάξει κι αυτόν από την τύφλωση της φιλαργυρίας, τη λέπρα της φιλοχρηματίας και τη νέκρωση της πλουτομανίας.

Ψυχρός στα κηρύγματα του Διδασκάλου του περί πλούτου. Αδιάφορος μπροστά στο «ούδεΐς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν» (Λουκ. ις' 13). Άκαμπτος μπροστά στο «δυσκόλως οί τά χρήματα έχοντες είσελεύσονται εις τήν βασιλείαν τών ούρανών» (Λουκ. ιη' 24). Ασυγκίνητος μπροστά στην προτροπή «καταμάθετε τά κρίνα τοϋ άγροϋ» (Ματθ. ς 28).
Αλλά δεν μένει μόνο έστω παθητικά αδιάφορος. Κάποια στιγμή, προφασιζόμενος τον ελεήμονα, τον φιλεύσπλαχνο και τον φιλόπτωχο, ξεσπά υποκριτικά και ελεγκτικά εναντίον του Ιησού: «Διατί τοϋτο τό μύρον ούκ έπράθη τριακοσίων δηναρίων και έδόθη πτωχοίς;» (Ιω. ιβ' 5). Προσβάλλει και μέμφεται τον Κύριο αυτός πού δεν ξέρει τί θα πει αγάπη, μια και τα πάντα τα μετρά, τα εκτιμά και τα αποτιμά σε αργύρια.
Ό Ιούδας! Δεν είναι μονάχα ό Ιούδας των Ευαγγελίων. Δεν είναι μονάχα ό προδότης μαθητής. Δεν είναι μονάχα ό αλλοπρόσαλλος καταδότης των τριάκοντα αργυρίων. Είναι δυστυχώς ή μορφή κι ό χαρακτήρας πού υπάρχει φόβος να  εκδηλώσουμε  άλλος λίγο κι άλλος πολύ στη ζωή μας. Ίσως και για αυτό να τον αποστρεφόμαστε μετά μανίας. Γιατί μάς εμφανίζει πτυχές του εαυτού μας πού μάς τρομάζουν, πού δεν θέλουμε καν να τις ξέρουμε.
Γιατί εκλεγμένος, διαλεγμένος ήταν κι εκείνος. 'Εκλεγμένοι σε κάποιο βαθμό και ελεημένοι είμαστε κι εμείς. Μαθητής εκείνος. Μαθητές κι εμείς. "Όχι βέβαια στον στενό κύκλο των 12 μαθητών του Κυρίου, αλλά ωστόσο βαπτισμένοι χριστιανοί, μέλη της αγίας 'Εκκλησίας του Χριστού. Έχουμε αρκετές ομοιότητες με τον Ιούδα. Αλλά μήπως του μοιάζουμε και στο άλλο χαρακτηριστικό; Ποιός από μάς δεν έχει πάθη; Ποιός δεν αισθάνεται ότι υπάρχει κάτι πού, παρά τον αγώνα και την προσπάθειά του, κάποτε τον νικά και τον υποδουλώνει;
Μπορεί να μην είναι ή φιλοχρηματία, όπως στον Ιούδα. Μπορεί να είναι ή λαιμαργία. Ή φιληδονία. Ή φιλοπρωτία. Ή φιλοδοξία. Η εκδικητικότητα. Ό θυμός.
Πάθη! Πάθη πού δεν τα πολεμάμε. Πού τα αμνηστεύουμε στον εαυτό μας. Πού τα δικαιολογούμε. Πού τα σκεπάζουμε ή τα υποκρύπτουμε. Πάθη για τα όποια ίσως να μην καταφύγαμε στη χάρη του Κυρίου ενώπιον του Πνευματικού για να απαλλαγούμε. Πάθη τα όποια προσπαθήσαμε, ενδεχομένως, να καμουφλάρουμε κάνοντας επίθεση επικριτική σε άλλους για παρόμοιες συμπεριφορές. Πάθη πού συνιστούν κίνδυνο να οδηγηθούμε ακόμη και σε προδοσία του Χριστού.
Γι' αυτό, καθώς θα παρακολουθούμε για άλλη μια φορά κι φέτος την καθοδική πορεία του 'Ισκαριώτη από τη θέση του μαθητή σ' αύτη του προδότη, καθώς θα τον δούμε να βαδίζει από τη χάρη στην απώλεια, να αφυπνιστούμε και να συγκλονισθούμε. Να παρακαλέσουμε θερμά τον Κύριο να μάς απαλλάξει από το όποιο πάθος μας. Να το εκθέσουμε με ταπείνωση και μετάνοια ενώπιον Του διά του Μυστηρίου της ιεράς 'Εξομολογήσεως.
Να  ακούσουμε τις όποιες αφυπνιστικές παρατηρήσεις Του και τις γεμάτες αγάπη παραινέσεις Του διά του Πνευματικού. Γιατί θα είναι πραγματικά τραγικό, ενώ επικρίνουμε τη συμπεριφορά του Ιούδα, να μιμούμαστε την ολέθρια πορεία του στην αιώνια απώλεια και καταστροφή.
Πρεσβυτέρα Pres Nota Katras
Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ